Skip to main contentSkip to footer
Krzysztof Mazur rzeźba Dwa-drzewa-w-skrócie 2002
Krzysztof Mazur rzeźba Drzewo rozlozyste 2002
Krzyszstof Mazur rzeźba Drzewo rozpięte 2002
Krzysztof Mazur rzeźba Adolfowi 2004
Krzyszstof Mazur rzeźba Drzewo-wylonione2. 2005
Krzysztof Mazur rzeźba Łodz-11 2005
Krzysztof Mazur rzeźba Pod-drzewem 2005
Krzysztof Mazur rzeźba Pomnik-przyrody 2005
Krzysztof Mazur rzeźba Rama 2005
Krzysztof Mazur rzeźba Ofiara2006
Krzysztof Mazur rzeźba Kapliczka-zlozonaa 2006
Krzysztof Mazur rzeźba Filar 2011
Krzysztof Mazur rzeźba Czop 2014
Krzysztof Mazur rzeźba Fantazmat 2015
Krzysztof Mazur rzeźba Fiolet 2015
Krzysztof Mazur rzeźba Świątynia 2015
Krzysztof Mazur rzeźba Wzrost 2015
Krzysztof Mazur rzeźba Źrodlo 2015
Krzysztof Mazur rzeźba Pomiedzy 2016
Krzysztof Mazur rzeźba Inwersja 2016
Krzysztof Mazur rzeźba Chrzcielnica 2016
Krzysztof Mazur rzeźba Loockdown 2020
Krzysztof Mazur rzeźba Planta 2021
Krzysztof Mazur obiekt Segregacja 2023
Krzysztof Mazur rzeźba Postulat 2025

oppo_0

oppo_0

oppo_32

oppo_32

oppo_32

oppo_32

Krzysztof Mazur

Krzysztof Mazur studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, w pracowni rzeźby Barbary Bieniulis-Strynkiewicz oraz Adolfa Ryszki. Dyplom uzyskał w roku 1984. Przez kilka dekad związany z macierzystą uczelnią jako pracownik techniczny i naukowo-dydaktyczny, a obecnie emerytowany. W ramach działalności twórczości realizuje obiekty rzeźbiarskie, organizuje imprezy artystyczne, jest twórcą i gospodarzem prywatnego ośrodka Kultywacji Artystycznej Planta we wsi Biskupice.

mazur@umk.pl
www.krzysztof-mazur.pl

Sztuka jest dla mnie obszarem, w którym wciąż pojawiają nowe konstrukty emocjonalno-mentalne, również te prowizoryczne, nieprzetestowane, pełne wątpliwości. Przeważnie rodzą się one w określonym kontekście czaso-przestrzennym, stąd tak ważne jest dla mnie miejsce (moje miejsce), które nie tylko służy do mieszkania i do pracy, ale też do spotkań, wymiany myśli i fascynacji. Od ponad czterdziestu lat buduję strefy dla sztuki, bez wyraźnego rozgraniczania twórczości i codziennego życia. Do pracy twórczej często podchodzę zadaniowo. Interesujące mnie problemy podejmuję sam lub proponuję innym do podjęcia. Dostrzegam wartość wspólnej koncentracji w twórczej synergii, bez zbędnej rywalizacji. Jako rzeźbiarz w zależności od potrzeby sięgam po różne materiały, łączę je i poddaję niekonwencjonalnym zabiegom. ale też często pracuję w materiałach, które posiadają już określoną formę. Taka sytuacja jest dla mnie zadaniem polegającym na skutecznym z mojego punktu widzenia pogodzeniu swobodnej kreacji z ograniczeniami sytuacji zastanej. W procesie tym staram się dostrzec i uszanować cechy obiektu uformowanego siłami natury i okolicznościami, ale też uczynić z niego nośnik artystycznej idei.