Skip to main contentSkip to footer
Rzeczy
Katarzyna Adaszewska, Ciebie.Tu. Nie ma. , 2018
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy No.17, 2018
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy, No.18, 2018
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy No. 17
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy No.21, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy No.23, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy No.26, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy, No.19, 2020
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy, No.20, kamera, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rzeczy, No.20, kamera, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rdzenie, 2022
Katarzyna Adaszewska, Rdzenie, 2022
Dziecko
Katarzyna Adaszewska, Mama,Tata, 2008
Katarzyna Adaszewska, Mama,Tata, 2008
Katarzyna Adaszewska, Mama,Tata, 2008
Katarzyna Adaszewska, Zabawki, 2012
Katarzyna Adaszewska, Olamiś, 2012
Katarzyna Adaszewska, Ola strzelajaca z pistoletu, 2013
Katarzyna Adaszewska, Dziecinnie proste, 2020
Katarzyna Adaszewska, Zabawki. Bramy łódźkie. 2022
Katarzyna Adaszewska, Zabawki. Bramy łódźkie. 2022
Dizajn
Katarzyna Adaszewska, Dizajn, 2007
Katarzyna Adaszewska, Dizajn, 2007
Katarzyna Adaszewska, Dizajn, 2007
Katarzyna Adaszewska, Tryptyk, 2007
Katarzyna Adaszewska, Tryptyk, 2007
Kataryna Adaszewska, Martwa natura z czaszką, 2008

Katarzyna Adaszewska

Tworzy rzeźby, obiekty i instalacje, prace site-specific. Jej aktywność artystyczna skoncentrowana jest na realizacji obiektów rzeźbiarskich, które często przyjmują formułę wieloelementowych aranżacji tematycznych. Podejmowała tematykę obecności śmierci w wyrażającym żywiołowość dizajnie, tematykę dziecka – enfant terrible zagarniającego przestrzenie prywatne i publiczne.

W ostatnich latach eksploruje problematykę przedmiotów wytworzonych przez człowieka w postludzkim świecie, pełnym porzuconych i niedokończonych procesów, które pozostawiają po sobie materialne ślady. Przedmioty te, pozbawione znaczeń i rozpoznawalnej etiologii mają jednak potencjał nawiązywania nierzeczowych co prawda, lecz silnych relacji, ujawniających niejednoznaczny wymiar własnego istnienia. Ich wytwórca, wciąż w nich obecny, traci tożsamość, aby mogły one otworzyć się na niespodziewane reakcje tych, którzy z nimi obcują. Ludzkie i nie-ludzkie, jako cechy świata fizycznego, przeplatają się ze sobą, generując być może obszar wciąż niesprecyzowanej duchowości.

Jest autorką trzynastu wystaw indywidualnych. Prezentowała swoje prace na licznych wystawach zbiorowych. Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie pracuje jako nauczycielka akademicka w swojej macierzystej uczelni. Mieszka w Łodzi.