2.07.2021 – 31.08.2021    Galeria Sztuki Wozownia, Toruń

Sceptyczna postawa wobec nadziei jest często odbierana jako dowód rozsądku, twardego stania na ziemi, rzeczowego analizowania rzeczywistych danych. Nadzieję wydają się mieć tylko ci, którzy dają się nabrać, lub którzy chcą wierzyć wbrew oczywistościom w jakąś jasną stronę świata, a więc naiwniacy albo tchórzliwi hipokryci. Z drugiej strony najprostsze codzienne doświadczenie udowadnia prawdziwość tezy przeciwnej, że mianowicie najbardziej „twardzi” realiści nie byliby w stanie zrealizować najprostszego nawet zamiaru, nie żywiąc nadziei, nie czyniąc jej fundamentem swoich działań i doświadczeń. To nadzieja tkwiąca w poszczególnym człowieku pozwala mu żyć i działać, ale także czyni go zdolnym do towarzyszenia poszczególnym, drobnym, mało znaczącym nadziejom innych osób. W obecnych warunkach nieustępującej pandemi i wynikającego z niej izolacjonizmu, który być może okaże się fundamentalnym rysem „nowej” postpandemicznej kultury coraz wyraźniej brakuje miejsca, przestrzeni dla towarzyszących sobie nadziei.

Próbą stworzenia takiej przestrzeni w czasach, które choćby z powodu pandemii nadziei nie budzą, jest proponowana przez artystów Stowarzyszenia Artystycznego „Otwarte”, pracowników naukowo-dydaktycznych Katery Rzeźby i Architektury Wnętrz Wydziału Sztuk Pięknych UMK przy współudziale Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu wystawa pod tytułem:

Co mimo wszystko budzi twoją nadzieję?

Zaprosiliśmy do udziału artystów z Polski, reprezentujących różne postawy artystyczne, różne pokolenia, bo w świecie zatrzymanym na chwilę przez pandemię wzięcie udziału we wspólnej inicjatywie wydaje się nam najskuteczniejszym sposobem na wzbudzenie nadziei pomimo wszystko i na przekór wszystkiemu, co jej przeczy. Zależy nam, aby ta wspólna inicjatywa wyrażała nadzieję, szczególnie w sposób towarzyszący nadziejom innych ludzi.

Katarzyna Adaszewska